Rust voor de zintuigen

Sluit je ogen en stel jezelf het volgende voor: Je loopt over straat en je hoort overal om je heen geluiden, rijdende auto's en scooters, geroezemoes van honderden mensen tegelijk. De scooters zijn voortdurend aan het toeteren, niet omdat ze erlangs willen, maar om aan te geven dat ze er aankomen. Katten en honden vragen om aandacht van de langslopende mensen, aan de overkant van de straat hoor je de kippen die in een klein hokje zijn samengepakt. Gelijk naast het hok worden delen kip verkocht door een oud vrouwtje.

Naast je zitten rijen met mensen op kleine blauwe krukjes te eten. Je hoort de groentes in de wok, sissend in de olie gegooid worden. De mensen op de krukjes eten luid en met veel smakken en slurpen hun Pho. Een enkeling schreeuwt gelijktijdig door zijn telefoon en een ander schraapt zijn keel en spuugt op straat. 

Het geheel is een kleurig tafereel, de kruiden, de groenten, de specerijen, ze zijn allemaal in veelvoud uitgestald bij de eettentjes langs de kant van de weg. De zon schijnt, maar het is niet helder, er lijkt een voortdurende smogdeken over de stad heen te liggen.

Als je langs de etenstentjes loopt ruik je heerlijke geuren, verse kruiden, gebakken knoflook en ui en rijp fruit. Een paar stappen verder en je ruikt het stadsriool, verbrandt plastic en de geur van vlees en vis welke in de brandende zon uitgestald liggen.

Open nu je ogen weer. Je ziet, hoort en ruikt niks meer van dit alles. Je bent in Melbourne.