Op de tweewieler

De eilanden Don Det en Don Khon zijn beide autoloos, het enige gemotoriseerde wat rondrijdt zijn scooters en tuktuks. Ideaal dus om de fiets te pakken. We huren 2 fietsen bij het hotel en zetten koers richting Don Khon.

Don Khon is ongeveer 2 x zo groot als Don Det en je kunt er op 2 manieren naartoe. Langs de rand van het eiland of dwars door het midden over het eiland heen. We rijden door het midden en rijden door de vlaktes en rijstvelden heen naar de brug die beide eilandjes met elkaar verbind.  Eenmaal over de brug gaan we linksaf. We rijden een soort van achtje over het eiland waarbij we 2 watervallen bezoeken, de oude Franse haven en een afgeschermd strandje.

Bij de eerste waterval komen we halverwege in tweestrijd. De hangbrug die over de rivier hangt is naar mijn mening van een kwaliteit die te wensen overlaat. Het feit dat er een tweede nieuwe (stevige brug) naast wordt gebouwd zegt genoeg. Maaike vindt dit onzin en loopt onverschrokken de brug op. Ik blijf bij mijn punt.

Hierna fietsen we over een behoorlijke zand/hobbelweg naar het strandje van Kohn Tai Beach. Best een opgave met onze fietsjes die zeker niet geschikt zijn voor all-terrain oppervlaktes, maar we trappen flink door en arriveren op het bijna stille strandje. Er staat 1 lokale bar/restaurant/wij-verkopen-alles-winkel, waar de hele familie gezellig zit te eten en de biertjes al geopend zijn. We sjokken het strand over, begroeten de badderende waterbuffels en kopen 2 flesjes water bij de alles-winkel.

Vanaf hier is het verder naar het zuidelijkste puntje van Don Khon. Hier is de oude Franse haven gelegen en zien we de overblijfselen van een trein die hier ooit gereden heeft. Vanaf de kant kunnen we het water overkijken. De andere kant van het water is Cambodjaans grondgebied.

Op de terugweg rijden we via de Li Phi watervallen. Hier betalen we een toegangskaartje om de watervallen te zien. We wandelen hier langs een soort van minidelta van kleine watervalletjes die steeds groter worden. Op het moment dat het echt leuk wordt komen we voor een groot hek. Hier kunnen we opnieuw een toegangskaartje kopen. We voelen ons een beetje genept. Blijkbaar zijn we niet de enigen, aangezien alle toeristen zich hier massaal omdraaien en terug naar de uitgang lopen. Ze zouden er wat ons betreft beter aan doen om de entree prijs bij het eerste poortje te verhogen en de tweede weg te halen uit dit verhaal. Met de gedachte dat we morgen nog meer watervallen gaan spotten, draaien ook wij ons om en vervolgen onze weg terug richting de fietsen.

We fietsen op ons gemak terug naar Don Det. Hier weer terug parkeren we onszelf op een terrasje aan de pier. Tijd voor een welverdiende Beerlao :)