Tuktuk-terror
Gebrek aan toerisme
Waar Siem Reap als stad leeft van een trekpleister als Angkor Wat, komen we erachter dat een stad als Battambang erg heeft te leiden van het gebrek aan toeristen. Het is een stad die wij ook niet als nummer 1 op de lijst hadden staan voor ons bezoek aan Cambodja, maar interessant genoeg om toch op te nemen in de routeplanner. Voor covid was hier blijkbaar genoeg te doen en hadden met name de tuktuk bestuurders en restaurants genoeg drukte om de dag door te komen. Nu is het vechten voor die ene toerist die de bus uitkomt.
Bij aankomst van onze bus worden we dan ook gelijk belaagd door 6 schreeuwende tuktuk chauffeurs. Alle 6 claimen ze ons als eerste gezien te hebben en vinden dus alle 6 dat ze ons als bezit mogen claimen. Wij vinden het wel fijn om bij aankomst eerst even de tijd en ruimte te hebben om te kijken waar we precies naartoe moeten. Dit is lastig als er 6 mensen in je oor tetteren en op het display van je telefoon aan het mee wijzen zijn. Na het noemen van onze hotelnaam druipen er 5 af. Blijkbaar zijn de hotels vergeven aan bepaalde chauffeurs. De chauffeur die over blijft neemt onze tassen mee en brengt ons voor een halve dollar naar het hotel. Bij aankomst bedankt hij ons hartelijk en geeft aan dat hij ook beschikbaar is via het hotel voor een dagtour.
Na ons zelf ingecheckt te hebben bij ons hotel, wandelen we de stad in. Wat opvalt zijn de lege restaurants, lege terrasjes en lege tuktuks. We komen zelfs nog een aantal tuktuk chauffeurs tegen die we bij de bus ook al waren tegen gekomen. Ze geven aan dat ze van alles voor ons kunnen betekenen en dat ze die dag nog geen enkele rit hebben gehad. Toerisme heeft hier een behoorlijke knauw gehad en de vraag is of het hier ooit weer terug gaat komen.


