Het mag weer

Zeg je Vang Vieng, dan zeg je tubing. Tubing is ooit ontstaan in Vang Vieng, doordat een lokale boer binnenbanden van zijn tractor in het water gooide voor toeristen. Deze konden dan lekker dobberen over de Nam Song rivier. Het tuben werd populair bij de backpackers en binnen no time waren er barretjes aan het water, swingropes, waterschommels en was het feesten en gek doen belangrijker dan het rustig dobberen over de rivier. In 2012 is het tuben verboden door de overheid. Elk jaar waren er meerdere incidenten met dodelijke afloop, blijkbaar is de combinatie van overmatig alcohol gebruik en je laten meevoeren door een snelstromende rivier met rotsen niet de beste combinatie.

Vandaag de dag is tuben weer toegestaan. Dit is echter wel onder aangepaste voorwaarden. Het aantal barren is sterk teruggedrongen, daarnaast mogen er elke dag maar maximaal 4 open zijn langs het water. Er wordt meer opgelet. Wordt je niet meer in staat geacht te dobberen, dan mag je uit het water en met de tuktuk terug naar het dorp.

Zelf waren we er nog niet uit of we wel of niet wilden dobberen. Eerst maar eens wandelen langs de rivier om zelf te kijken hoe wild het er aan toe gaat. Wat opviel was weinig tubers en meer kajakkers. De barretjes die wel open zijn, zijn ook niet gelijk heel uitnodigend. We besluiten dan ook om het tuben te laten voor wat het is en voor ons zelf een kajak tocht te reserveren voor de dag erop.

Terug in het dorp lopen we richting ons nieuwe hotel. De eigenares van Nice View Guesthouse heeft ons ge-upgrade naar haar andere hotel om de hoek. Hier wordt ook het ontbijt geserveerd en hebben we minder last van de morning market die iedere ochtend om 05:00 begint. Een prima ruil.