Padwijziging

We hadden ons pad al uitgestippeld. Vanaf Rainbow Beach naar Bundaberg om hier in de avond/nacht te gaan kijken bij Mon Repos Turtle Centre. We zitten nog net in het randje van hatching season en dan is het mogelijk om onder begeleiding van deskundigen te kijken naar het uitkomen van schildpad eieren.

Blijkbaar zijn wij niet de enige die dit graag willen bijwonen en zijn tot en met begin maart alle groepen volgeboekt. Da's jammer. Plan B dan maar. Plan B bestaat uit een dagje snorkelen bij een eilandje met koraalrif. Hier is gelukkig nog wel plek en we zetten ons op de lijst voor morgen. 

Om iets dichter bij de haven te zitten, verkassen we naar een standplaats een paar kilometer verderop. Het is goed heet buiten, van het type weer dat stilzitten en schaduw meer dan prima is. Dit is het dan ook wel verder voor vandaag. Dus ook geen flashy foto's van dag activiteiten.

Oké..., waarom dan een foto van een pad om mee te beginnen? Nou, deze vrolijke vriend komen we de laatste dagen steeds meer tegen. Met name op de campgrounds waar we verblijven. Blijkbaar zijn ze niet erg geliefd bij de locals, getuige het feit dat Maaike een dame op slippers 1 van de beestjes zag doodtrappen bij het sanitair. Blijkbaar gaat het hier om de Cane Toad. Een pad die in het verleden naar Australië is gehaald om ongedierte op te eten in de rietsuiker velden. Inmiddels hebben de padden zich niet meer beperkt tot het suikerriet en zijn ze in heel noordoost Australië te vinden. Had ik er al bij gezegd dat ze giftig zijn? Yep, niet aan likken dus. Iets wat blijkbaar fataal wordt bij de krokodillenpopulatie en hondenbezitters grijze haren bezorgt. Denk na, wat je in huis haalt!