Dag tour K'gari (Fraser Island)

Vanaf hier volgen we nog dagelijks wat er in de wereld omgaat. Als je 20 jaar geleden had gezegd, dat Trump tot 2 keer aan toe gekozen zou worden als president van Amerika en hij in zijn 2e ambtstermijn zou besluiten om de golf van Mexico, te hernoemen naar golf van Amerika, dan had ik je raar aangekeken. Het kan gek lopen. Misschien dat over een paar jaar Elon Musk president is van Amerika, welke we dan Muskland noemen en rijden we allemaal verplicht in een Tesla.

Hier in Australië, worden bepaalde zaken ook hernoemd, maar dan ten goede van de native people. Zoals het eiland K'gari. Dit eiland heeft lange tijd bekend gestaan als Fraser Island, maar is in 2023 officieel weer hernoemd naar K'gari, de naam die de oorspronkelijke bewoners gebruikten om het eiland aan te duiden.

K'gari is 1 grote zandplaat van 1840 vierkante kilometer. Op het eiland is een enorme diversiteit. Zandduinen, regenwoud, eucalyptuswouden, binnenmeren, mangrove, moeras je komt het allemaal tegen. Om zo veel mogelijk meters te kunnen maken op het eiland, worden we verplaatst met een stadsbus op steroïden. Deze grote blauwe 4-wheeldrive bus wordt bestuurd door immer vrolijke Keith en verplaatst zich met groots gemak door het meest mulle zand.

Keith is naast buschauffeur ook onze gepassioneerde gids en muziek connaisseur. Hij weet veel van het eiland en de verhalen lijken uit het hart te komen. Een ritje met Keith is ook een ritje door de Australische muziekcatalogus. Van het bekende Men at Work, naar authentieke Aboriginal muziek, door naar AC/DC om weer tot rust te komen met de prachtige samenzang van Angus en Julia Stone. Allemaal van eigen bodem.

De dag tour brengt ons als eerste naar Lake Mc Kenzie. Hier krijgen we iets meer dan een uur de tijd om pootje te baden. Het meer is kraakhelder en het strand is hagelwit. Na de verfrissende duik is het tijd voor een wandeling door het regenwoud. De blauwe bus vervolgt daarna zijn weg over de lange kustlijn van K'gari naar scheepswrak S.S. Maheno en The Pinnacles om tot slot nog te stoppen bij Eli Creek.

Op de terugweg vertelt Keith ons over de Butchulla people. Zij waren de oorspronkelijk Aboriginal bewoners van het eiland en oorspronkelijke naamgevers. Zij zijn niet langer op het eiland te vinden, maar Keith gelooft in de spiritualiteit van dingen. Door over deze oorspronkelijke bewoners te praten en het verhaal door te geven, blijft de herinnering en het bewustzijn bestaan. Bij deze, Keith.