Overschakelen

Van khop chai naar a kon, van kip naar riel en dollars, van sticky rice naar jasmin rice, van grillige bergen naar zo plat als Nederland en van Beerlao naar Angkor. We ruilen Laos in voor Cambodja.  

We verlaten ons idyllische eilandje en varen met de boot weer terug naar vasteland. Hier rijden we per minivan naar de grens van Cambodja. Na het gebruikelijke stempelen en invullen van onze verblijfsgegevens staan we aan de andere zijde van de grens. Welkom in Cambodja. Hier is het even kort zoeken waar we moeten zijn, maar dan zien we toch al snel het kantoor van Asia Travel Van. Hier krijgen we ons kaartje voor de volgende bus en mogen plaats nemen. We nemen plaats naast een Deense man die we bij de grens al hartgrondig hebben horen vloeken bij de douane beambte. Nog steeds is hij het er niet mee eens dat hij 2 dollar heeft moeten betalen voor de grensovergang, pure corruptie volgens hem. Qua corruptie heeft hij een punt, we hebben echter geleerd, dat het niet heel veel zin heeft om je hierover op te winden. Betalen en door.

Inmiddels is er een klein half uur verstreken en nog geen bus die lijkt te vertrekken. Het is wat het is, we kennen de routine inmiddels. Onze Deense vriend lijkt zich iets minder comfortabel te voelen en loopt met de minuut roder aan. "they should let us know, right?"

Inmiddels is het 11:00 en zitten we een uurtje te wachten. Onze Deen heeft inmiddels verhaal gehaald en kan ons vertellen dat we om 12:00 vertrekken, we moeten nog wachten op 2 passagiers die uit Pakse komen. Gelukkig lijkt de beste man iets meer tot rust te zijn gekomen nu hij weet hoe laat we (ongeveer) gaan vertrekken. We vertrekken om 12:15.

Een klein half uur later komen we aan in Stung Treng. Een soort van transfer plek. Hier worden we dan ook gevraagd om de bus te verlaten en de tassen mee te nemen. We krijgen hier weer een andere bus. Daarnaast duurt het ook nog even voordat we verder gaan, we worden hier namelijk geacht te lunchen. De lunchplek is van de busmaatschappij zelf en dit is de enige plek waar wat te halen is, slim bedacht.

Om 14:00 kunnen we de nieuwe bus in en kunnen we door richting Siem Reap. Er wordt ons verteld dat we nog 6 uur moeten rijden naar de eindbestemming. Dat is anderhalf uur later dan de geplande tijd, prima.

Onze nieuwe buschauffeur is niet bang, hij weet goed waar het gaspedaal zit en lijkt een abonnement op zijn claxon te hebben. Al toeterend sjezen we met een gangetje van 100km pu richting Siem Reap. Onderweg verliezen we wel nog ons reserve wiel welke blijkbaar onderaan de bus (vast) heeft gezeten. Onze chauffeur kijkt verschrikt om, stopt de auto en begint als Usain Bolt terug te rennen om het projectiel te onderscheppen. De reserveband gaat vervolgens achterin de auto op onze bagage en door.

In plaats van 20:00 komen we aan om 18:30 in Siem Reap. De verloren tijd is ingehaald en we hebben er weer een mooi ritje op zitten. Er staat een tuktuk voor ons klaar en bij aankomst in het hotel worden we prettig verrast met een welkomstdrankje en is ons bed in stijl opgemaakt.