Met een omweg

Om naar Vang Vieng af te reizen was het noodzakelijk om eerst dezelfde busroute terug te nemen naar Luang Prabang. Vanuit hier was het de bedoeling om met de hogesnelheidstrein verder te reizen naar Vang Vieng. Misschien een beetje naïef, maar toen we de tickets voor de trein geboekt hadden dachten we nog weg te komen met 1 uur tussen bus en treinreis. Aangezien de heenweg al meer dan een uur langer duurde was alleen een latere trein nog een optie. Tijdens de busrit naar Luang Prabang proberen we nog wat te regelen, maar alle treintickets en bustickets van Luang Prabang naar Vang Vieng waren inmiddels volgeboekt. Helaas.

Meer dan een uur later komen we aan in Luang Prabang, zoals inmiddels verwacht. We nemen de gok en laten ons door een tuktuk naar het vliegveld brengen. We hebben de stille hoop dat we hier wellicht een taxi vinden die we zo gek kunnen krijgen om ons naar Vang Vieng te brengen. We komen aan bij een vrij kleine luchthaven. Geen taxistandplaats, geen busterminal. Waarschijnlijk zijn alle arrivals al aangekomen en is er ook niemand meer nodig voor ritjes naar Luang Prabang.

Het enige wat we zien is een witte SUV, die net iemand afzet bij departures. Bepakt lopen we richting de beste man van de SUV. Of hij wellicht weet of er ook taxi's vanaf hier naar Vang Vieng rijden? "Ai, Vang Vieng, that's a 5 - 6 hour drive." "Yes, we know, we missed our train." De man denkt een paar seconde na en geeft dan aan dat hij wel bereid is ons te brengen voor het juiste bedrag. Het juiste bedrag blijkt achteraf een Laotiaans maandsalaris te zijn.

Om iets over 14:00 stappen we in bij onze bestuurder. Hij praat goed Engels en is wiskundeleraar aan de universiteit. In het weekend klust hij bij als chauffeur. Voordat we weg gaan moet de bandenspanning nog even gecontroleerd worden. We rijden langs 3 autobedrijven, alle 3 dicht. Onze chauffeur snapt er niks van en zucht Lazy Lao (wat iets betekent als luie Laotianen).

Het is verder een vrolijke vent (kan ook te maken hebben met het feit dat hij zojuist een hele maand verdient heeft met 1 ritje). We krijgen water, hij koopt onderweg snacks voor ons en neemt ons mee over de toeristische bergpas naar Vang Vieng. De bergpas heet 9km road, omdat de afdaling 9 km is. We stoppen op meerdere plekken voor fotomomentjes en plaspauzes.

Na de bergpas is het nog 125 kilometer. We hebben inmiddels 3 uur gereden. De hoofdweg die verder naar Vang Vieng leidt wordt met de minuut slechter. De gaten in de weg worden steeds groter en ontwijken is bijna onmogelijk. Het eerst zo opperbeste humeur van de chauffeur wordt ook iets minder, hij lijkt te beseffen dat het een latertje wordt. Om 19:30 komen we aan bij ons hotel en we drukken onze chauffeur op het hart om rustig terug te rijden. We hopen dat hij veilig terug is gekomen.