Huisje verderop

Eigenlijk had ik de titel van deze blog "Verhuisd" willen noemen. Maaike stelde "Geëvacueerd!" voor. Beter voor de clickbait volgens haar...

Het verhaal wil dat we in de ochtend Pieter al voor onze deur hadden staan. Het weer stond hem niet aan. Hij vertelde ons dat hij al eerder een Duits stel had gehad met vergelijkbare weersomstandigheden. Destijds was de enige toegangsweg versperd door de hevige regenval en was de weg voor 11 dagen niet begaanbaar. Alhoewel het een mooie plek was leek 11 dagen ons ook iets te veel van het goede. Pieter stond erop dat hij iets vervangend voor ons ging regelen in Port St.-Johns. Nog geen half uur later was hij terug en had voor ons een plekje geregeld een paar kilometer verderop. Hij stond erop dat hij de kosten op zich nam en hier was niets tegenin te brengen. Nogmaals, de vriendelijkheid hier blijft ons verwarmen.

Iets later zaten we dan ook bij Cremorne Estate. Een groot terrein met meerdere huisjes, campingplaatsen, een restaurant en pub. Een soort van privéterrein, aangezien we de enige waren op het hele park. Aangezien we geen keuken hadden in ons nieuwe onderkomen toch maar besloten om het restaurant op te zoeken op het terrein. Waar je bij menig restaurant weggekeken kan worden als je de enige bent die komt eten op een avond was hier het tegendeel waarheid. We werden met een big smile ontvangen en mochten bestellen wat we wilden (there is food enough). Het haardvuur was ook al aangezet, blijkbaar werden we verwacht.