Watervallen

Erawan, het klinkt als een elfenwoud uit Lord of the Rings, maar we hebben het hier over 1 van de nationale parken in Thailand. Het park ligt op 65 kilometer afstand vanaf Kanchanaburi. We kiezen ervoor om zelf te rijden met een scooter. Maaike is al goed bedreven in het besturen van gemotoriseerde 2-wielers. Voor mijzelf de eerste keer. Aangezien het nog licht regent en we zelf niet eerder deel hebben genomen aan het Thaise verkeer tuffen we met gematigde snelheid naar de watervallen.

Bij aankomst (2 uur later) krijgen we een plaatje te zien van de watervallen. Het heeft veel geregend de afgelopen dagen, hierdoor hebben de watervallen een flinke kracht en zien ze er niet brochure-groen-blauw uit. Daarnaast mogen we de zwembroek in de tas houden. Er kan niet gezwommen worden vanwege veiligheidsrisico's. De dame vraagt ons of dit oké is en of we nog steeds het park in willen. Onder het motto we zijn er nu toch, gaan we er voor.

We kunnen dus niet met de voetjes in het water. Ook is er geen kans om de smaragdgroenste waterval foto ooit te maken. Wat we wel hebben is een enorme bak bruin water die de rotsen af klettert. Misschien niet zo fotogeniek, maar wel indrukwekkend om te zien. We gaan voor het maximale en lopen langs alle 7 watervallen in het park. Na 3 uur hiken keren we terug met de scooter naar Kanchanaburi. Het is alweer een tijdje droog en de scooter voelt inmiddels vertrouwd aan. In het zonnetje is het een mooie toertocht terug.