Stadswandeling in de ochtend

Om 13:00 moeten we klaarstaan om naar de Cu Chi tunnels te gaan. Geeft ons nog mooi even de tijd om een rondje door ons stadsgedeelte te lopen. Via de markt lopen we een rondje langs het stadhuis, het oude postkantoor, de Notre Dame en het onafhankelijkheidspaleis. Het is duidelijk dat de Fransen hun stempel op de bouwstijl hier hebben gedrukt. Het is ongeveer anderhalf uur lopen en dan zijn we weer terug bij ons startpunt.

Cu Chi Tunnels

Net iets buiten Ho Chi Minh stad heb je de kans om de tunnels te bezoeken die tijdens de Vietnam oorlog zijn gebruikt door de Vietcong. Hier krijgen we uitleg over de wijze waarop zij de Amerikanen bestrijden en mogen we zelf ervaren hoe het is om door de tunnels te lopen / kruipen.

Voor we aankomen bij de tunnels stoppen we eerst nog bij een werkplaats waar kunstzinnige keramiek wordt gemaakt. Dit is een plek waar mensen, die het slachtoffer zijn geworden van de bombardementen, een dagbesteding hebben. De mensen in de werkplaats zijn allen slachtoffers van de uitwerking van Agent Orange (het giftig chemische ontbladeringsmiddel dat in de oorlog werd gebruikt om de schuilplaatsen in de jungle te vernietigen).

Bij de tunnels mogen we zelf ervaren hoe de oorlog destijds in de jungle uitgevochten is. We zien de boobytraps van de Vietcong, we bewegen ons 300 meter onder de grond door de smalle tunnels en voor wie wil is er de mogelijkheid om een mitrailleur leeg te schieten op de schietbaan.

De gids legt ons tijdens de tour door de jungle alle slimmigheidjes uit die de Vietcong gebruikten. Zo zijn de gangen van de tunnels zo klein dat het alleen voor de kleine Vietnamezen mogelijk was om snel door de tunnels te bewegen. De boobytraps (voornamelijk kuilen met giftige bamboespiezen) waren er om te verwonden en niet zo zeer om te vermoorden, zodat de Amerikanen drukker zouden zijn met de gewonden van hun eigen troepen en de moraal van het Amerikaanse leger zou doen dalen. De Vietcong maakte gebruik van speciaal soort sandalen die ze achterstevoren aan konden doen, op deze manier waren de voetafdrukken altijd in tegenovergestelde richting.