Kanchanaburi

We verlaten Bangkok vandaag. We pakken een Grab (taxi) naar de busterminal en rijden vanuit hier met een minivan richting Kanchanaburi. Een rit met veel stops onderweg. Wij zitten precies achter de buschauffeur die behoefte heeft aan conversatie. Hij praat de hele rit (ongeveer 3 uur lang) met alles en iedereen (in de bus, buiten de bus en met zichzelf).

Rond een uurtje of 14:00 komen we aan bij ons verblijf. Mooi nog even de tijd om de omgeving van dit dorpje te verkennen. We regelen 2 fietsen bij de overburen (een massagesalon). Op de fiets via ons straatje de rivier over richting de spoorweg. Op zoek naar de brug over de rivier de Kwai. De brug die voornamelijk bekend is van de gelijknamige film gebaseerd op het boek van Pierre Boulle. Blijkbaar had Pierre zijn huiswerk niet helemaal goed gedaan en bleek de brug niet over de Kwai, maar over de Meklong te zijn gebouwd. Na het verschijnen van de film werd de brug een toeristische attractie. Echter was het vinden van de brug een probleem vanwege de naamgeving. De Thaise autoriteiten hebben er dan ook voor gekozen om begin jaren zestig de rivier te hernoemen.

Het echte verhaal zit niet zozeer in de brug, maar meer in de spoorlijn zelf. De birmaspoorweg loopt vanuit Birma (Myanmar) naar het zuiden van Thailand. Deze spoorweg is tijdens de Tweede Wereldoorlog door Japanners in uitvoering gebracht. Meer dan 100.000 krijgsgevangenen verloren het leven tijdens de bouw van de spoorweg. Om deze reden wordt de spoorweg ook wel de dodenspoorweg genoemd.